VRiSBI 2011 Studytrip

Vandaag stond er een boottocht op de planning. Voor velen van ons bleek dit de ultieme mogelijkheid om even heerlijk uit te brakken op zee, aangezien het gisteravond voor een aantal reisgenoten ietwat aan de late kant (of vroege kant) geworden was. Het feit dat de groep om kwart voor 10 moest verzamelen hielp ook al niet echt. De bijna complete groep, met uitzondering van Nick en Angela stonden allemaal netjes op de afgesproken tijd klaar. Helaas kwamen er een aantal heren (Gilbert, Duin, Krslak, .red) fashionabily late. Dit was uiteraard allemaal toe te schrijven aan het feit dat deze vriendelijke en behulpzame jongens de zwaargewonde ondergetekende van de trap moesten dragen.

Bij de bus aangekomen, begon de uitbraktherapie. De airco werd namelijk uitgeschakeld, zodat de mensen met nog wat alcoholische versnaperingen achter hun kiezen dit nog even fijn uit konden zweten. Dit vond de chauffeur allemaal niet genoeg, waardoor hij besloot de bus 10 minuutjes te verlaten met de hele groep er nog in. Uitgezweten en compleet nuchter kwam iedereen via een smal weggetje bij de haven aan bij de catamaran.

De vaart kon toen beginnen! De zon was al aardig voelbaar, en men zou denken dat er gebakken kreeft als lunch op het menu zou staan. Dit was in figuurlijke zin ook zeker het geval. Voorop het dek waren bedjes en iedereen besloot massaal toch nog wat verloren uurtjes slaap mee te pakken.  Ondanks het tien keer insmeren van dhr. Hummelman was hij het eerst gegaard. Naarmate de tocht vorderde begon iedereen langzaam op gang te komen. De levendige sfeer op de boot moet door de kapitein ook zijn opgemerkt, waardoor hij besloot de boot voor anker te gooien. Dit bood de mogelijkheid voor ons gezelschap om te chillen en te zwemmen (onmiskenbaar helder water met mooi uitzicht op het koraal rif). Zelfs duikmateriaal werd aangeleverd! Dhr. Magnoesing was iets te enthousiast met een poging van de boot af te springen waardoor hij helaas op een pijnlijke manier op zijn buik terecht kwam. Aan al dit vertier kwam een einde toen de boot weer verder voer.

De middag brak aan, te horen aan het oorverdovende geluid van verschillende magen (en Jan die de zon aan het uitschelden was voor het al vroeg aangedane leed). Gelukkig voor Jan bestond de lunch echter niet uit gebakken kreeft, maar uit pasta, vlees, groente en meloen. Hierna was er een soort van 'pauze'  en bleef de boot ongeveer een uur voor anker liggen. Ondertussen vermaakten Lagendijk, Been, Lina, Magnoesing, Hummelman, Jansen, en Sprangie Boy zich met een woordspelletje waarbij met een random letter van het alfabet respectievelijk een jongensnaam, meisjesnaam, een dier en een land zo snel mogelijk opgeschreven moest worden. Anderen zochten wederom verkoeling of gaven zich volledig over aan de zon. Voor een aantal waaghalzen bleek springen van het lage dek niet spannend genoeg, waardoor zij het hoger op zochten.

Toen de boottocht het einde naderde besloot de heer Moerland even een hengeltje uit te gooien en raakte aan de praat met een Cypriotische/Britse schone. Dit eindigde in uitwisseling van telefoonnummers. Zojuist hebben wij echter vernomen dat zij helaas bezet is en Marnix dit natuurlijk als een echte heer accepteert. Bij de haven aangekomen, konden wij weer in de bus stappen. De chauffeur bleek erg tevreden met onze nuchtere uitstraling, waardoor wij werden beloond met een flinke dosis airco :).

Ondanks het cultuurverschil en de afstand zal de avond een Nederlands tintje met zich meebrengen aangezien de Hollandse leeuwen tegen Moldavië zullen aantreden. Met veel genoegen zullen wij deze wedstrijd aanschouwen waarbij de echte waarzeggers beloond zullen worden met gratis drank. Voor deze nationalistische exercitie staat er eerst nog een heerlijk etentje op de planning, natuurlijk sponsored by VRiSBI. Na de wedstrijd staat er voor de geïnteresseerden nog een avondje clubben op de planning, om deze fantastische wetenschappelijke en culturele ervaring gepast af te sluiten.

Salut!

Jeffrey Been en Max van der Heijden

De dag begon slechter dan iedereen had verwacht. Door het tragische ongeluk waar Max en Vernes gisteren bij betrokken waren, kon Max vandaag bijna niet meer lopen. Hij moest dus naar het ziekenhuis. Jeroen van der Meer offerde zich op om met Max naar het ziekenhuis hier in Limassol te gaan. Wij, de rest van de groep, gingen op deze mooie woensdag met zijn allen naar Nicosia, de hoofdstad van Cyprus. Aldaar zijn wij allen van plan om eerst de universiteit en daarna de IT-department van de overheid te bezoeken. Onze reis was gepland om 9:45, we moesten om 9:30 verzamelen. Helaas waren er enkele mensen te laat (o.a. dhr. J.F. Been), dit kon echter de joviale sfeer in de groep niet drukken.

Alras vertrokken wij naar Nicosia, deze hoofdstad wordt in de volksmond ook Lefkosia genoemd om verwarring bij onze lezers te vermijden zullen wij de hoofdstad van Cyprus enkel met Nicosia aanspreken. De reis naar Nicosia duurt ongeveer een 1 uur a 1 uur en 10 minuten met de bus waarin wij rijden. Dit was dezelfde bus als de bus waarin we op dinsdag naar KPMG zijn gereden, zie hiervoor het verslag van de dinsdag. De dresscode voor vandaag was netjes, dit betekende in leemans termen dat we niet een pak aan moesten maar dit wel mochten doen, enkele van ons hebben besloten om niet een pak aan te doen maar voor een wat meer casual aanpak te gaan in termen van hun dresscode wel te verstaan.

Bij deze rijden wij over de snelweg waar wij vandaag wederom langs de onheilspellende plek zijn gereden waar op 11 juli 2011 een groot wapendepot is geëxplodeerd waarbij meerdere dodelijke slachtoffers zijn gevallen en daarbij zelfs de grootste energiecentrale van Cyprus is beschadigd. Hierdoor is 70 procent van de energieleverantie op Cyprus is tenietgedaan. Met de energiecentrale in onze ogen werden wij wederom herinnerd aan dit catastrofale debacle. Nu wij op dit moment over jammerlijke gebeurtenissen hebben, moeten wij helaas mededelen dat dhr. S. Jobs is overleden.

Dhr. J.F. Been zat met stralende ogen op zijn stoel in de bus. Hij was de avond daarvoor wederom niet uitgegaan dit kon je helaas niet merken. Dhr J.F. Been oogde namelijk net zo moe als Dhr J. Hummelman, die maar enkele minuten naar de achterkant van zijn ogen heeft kunnen staren.

Eenmaal aangekomen in Nicosia reden we direct de file in, dit was uiteraard erg lekker aangezien het helemaal niet warm was in de bus. Door deze file waren we echter wel ruim een kwartier te laat bij het overheidsgebouw. Aldaar moesten we ons stuk voor stuk legitimeren. De grootste crimineel, dhr. V. Krslak had geen legitimatiebewijs meegenomen, maar wist toch binnen te komen. Vervolgens kregen we van de directeur van het IT departement van de overheid een bijzonder enthousiaste presentatie over alle successen van de door hem genoemde e-Government. Alles is super in Cyprus.

Volgende stop: de universiteit van Cyprus… Althans dat dacht iedereen. In werkelijkheid eindigden we bij een private universiteit: de universiteit van Nicosia. Alsnog naar de universiteit van Cyprus dan maar… Nou ja, bijna: we kwamen terecht op de oude campus van de universiteit van Cyprus. bijna goed dus. Uiteindelijk, ruim anderhalf uur te laat kwamen we dan toch bij de universiteit van Nicosia, waar we door een (begrijpelijk na zo lang wachten) minder enthousiaste professor werden ontvangen.

Aangezien iedereen uitgehongerd was hebben we het universiteitsrestaurant geplunderd, en gelijk gebruik gemaakt van de situatie om het eerste biertje van de dag te consumeren: een echte Corona, met citroentje.

Na deze uitputtende dag wachtte ons nog een lange en warme terugreis waarin weer eens meerdere slapende reisgenoten konden worden geteld. Wij (Vernes en Sylvester) hadden grote dorst gekregen van deze uitputtende reis. Vandaar dat wij dit verslag onder het genot van een biertje zitten te produceren, maar daarbij uitermate worden gehinderd door dhr. M.F. Moerland die kostbare stroom van onze MacBook "PRO" gestolen heeft. Hierdoor moesten wij onze verrichtingen verplaatsten van de poolterrace naar de hotellobby.

Alle foto's van deze spannende dag volgen later, aangezien Apple-producten niet kunnen omgaan met producten van andere fabrikanten konden de foto's niet op de MacBook worden gezet. De dappere poging van een andere laptop eindigde ook in het operationeel verwijderen van de Memory Pro Duo uit de kaartlezer.

In de wetenschap dat er boven op onze hotelkamer een oud biertje staat te wachten sluiten we dit dagverslag nu af, we hopen dat het met plezier is gelezen!

Liefs,

Vernes Krlslak en Sylvester van der Giesen

Woensdag 5 oktober

De dag begon met goed nieuws. Als echte techies was het namelijk even flippen toen dinsdagochtend vanaf 11 uur het internet eruit lag in het hotel... een kleine crisis. Maar vandaag werkte alles weer en was iedereen weer back in business.

Verder is woensdag een dag waarop er geen activiteiten staan gepland, kortom een heerlijke vrije dag voor iedereen. Een ideale gelegenheid voor iedereen om eens lekker zelf op pad te gaan en dingen te beleven.

Zo gingen Vernes, Max, Sylvester, Quintin en Jared a.k.a. de “Scooter Boyz” op zoek naar avontuur en dat hebben ze beleefd!

Al vroeg in de ochtend vertrokken ze vanaf het hotel met als eindbestemming Olympia, de hoogste berg van Cyprus (2 kilometer hoog). Een avontuur zou het zeker worden. De route was schitterend, prachtig sight seeing met pittoreske landschappen en dorpjes. Vlekkeloos was hun ritje niet bepaald. Het was namelijk even schrikken toen Max een ongelukje kreeg, gelukkig kwam hij er relatief goed mee weg. Max beet door en door gingen dus ook de Scooter Boyz. Op naar hun eindbestemming.

Een kleine vijf á zes uur na vertrek waren de heren op de Olympia berg aangekomen. Eenmaal hun doel bereikt, konden ze met een flinke glimlach op hun gezichten terug kijken op een geslaagde dag.

Uiteraard werd er op deze vrije dag ook goed gebruik gemaakt van het zwembad. Het zwembad is namelijk al vrij snel een centrale ontmoetingsplek geworden, waar altijd wat gebeurt. Zo worden er bijvoorbeeld Grand Slam-finales gespeeld tussen Marnix en Stefan a.k.a. "Sprengy" (Stefan Sprangers). Ook werd er muziek gemaakt door Gino en Frank. Al hangend op de zwembadstoeltjes met een laptop op schoot. Tot de laatste zonnestralen werd er gechilld.

Rond een uur of zeven was het tijd om te gaan eten. Ook deze avond weer gezamenlijk. Na een flinke wandeling arriveerden we bij T.G.I. Friday's, waar we heerlijk hebben gegeten. Dit was tevens de laatste avond met Brian Hewitt in ons gezelschap, die de volgende dag weer retour ging naar Nederland. Na een korte speech van Brian, namen we afscheid en kwam er een eind aan een geslaagd diner met de groep.

- Gino Mangnoesing en Jared Duin

Dinsdag 4 oktober stond in het teken van KPMG, de eerste serieuze activiteit van deze studiereis. Na een, voor de meeste, vrij rustige avond stond iedereen om half 9 's ochtends strak in het pak. Wederom was de heer Been aan de late kant; iets waar iedereen na de eerste drie dagen ondertussen wel aan gewend was. Er goed uitzien is tenslotte belangrijk, en dat kost tijd.

Na een uurtje rijden arriveerde de hele groep bij KPMG Nicosia, één van de zes locaties van het welbekende consultancy bedrijf. Na een goede ontvangst en voor enkelen de nodige bakjes espresso, startte de presentatie. Na een korte introductie met wat weetjes over KPMG kregen we meer te weten over de ontwikkelingen met betrekking tot ICT in Cyprus. Het werd meteen duidelijk dat er in Cyprus relatief gezien toch een redelijke achterstand is op dit vlak. Er heerst nog een traditionele sfeer en dat gaat ten koste van innovatie en groei. Als echte E&Iers is dat natuurlijk moeilijk voor te stellen.

Na een goede presentatie en enkele vragen over het onderwerp kregen we een korte rondleiding door het gebouw. Het eerste was hier bij opviel was de man-vrouw verhouding. In tegenstelling tot wat wij gewend zijn, vernamen we hier verdacht veel vrouwelijk schoon. Het audit component van KPMG blijkt vooral in trek bij de vrouwen.

Het tweede wat opviel was het verschil in kantoorruimtes. Waar we bij KPMG in Nederland het idee kregen dat er meer gericht wordt op vrij te kiezen werkruimtes, lijkt er hier nog sprake van de echte old skool mentaliteit. Ieder zijn eigen bureau met veel papierwerk.

Na een korte rondleiding werden we nog voorzien van een goede lunch. Vervolgens was het tijd om de bus terug te nemen naar ons hotel en was het tijd voor de nodige ontspanning. Internet ontbrak op deze middag waardoor de meeste een lekker middagje doorbrachten in of rondom het zwembad. Er werd zelfs fanatiek kaarten gespeeld. Hoogtepunt was wel dat de heren Krslak en Been hun oneindige rivalenstrijd niet konden stillen met een potje schaak en elkaar met pure krachtvertoning het water in hebben gewerkt.

Na nog een spannend potje zwembad-tennis tussen Sprangers en Moerland, ging de zon langzaam schuil en werden er avondplannen gemaakt. De meesten gingen een lekker hapje pakken en zich klaar maken voor de volgende dag, die geheel vrij is voor eigen planning.

- Frank Lagendijk en Quintin Gilbert